آبانگان؛ یادمان ایزد بانوی آبها، آناهیتا

در جشنهای ایران باستان همیشه شادی و تفریح با ستایش اهورا مزدا و آفرین و نیایش همراه بوده و برخلاف فرهنگ سامی، فرهنگ آریایی بیگانه با مویه وزاری و آمیخته با سرور و شادی بود.

(واژه جشن فارسی گرفته شده از yasna یسنه اوستایی است، به معنی ستایش و پرستش. هدف از برگزاری جشنها و گردهماییها نزدیکی افراد جامعه و موانست آنان و تمرکز نیرو و اتحادو اتفاق بوده است. «۱»)

در جشنهای ایران باستان همیشه شادی و تفریح با ستایش اهورا مزدا و آفرین و نیایش همراه بوده و برخلاف فرهنگ سامی، فرهنگ آریایی بیگانه با مویه وزاری و آمیخته با سرور و شادی بود.